Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου | Τι είναι το θέατρο για σένα; |Evry's Special



Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου.

'Εχει καθιερωθεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1960, με πρωτοβουλία του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Μαρτίου.

Όπως όλοι ξέρουμε, κι αν όχι, οι περισσότεροι τουλάχιστον, το θέατρο ένας από τους λόγους που μπορούμε να είμαστε περήφανοι ως Έλληνες, μιας και αποτελεί εξέλιξη του Διθυράμβου.


Διθύραμβος, ονομαζόταν το αυτοσχέδιο χορικό, λατρευτικό και θρησκευτικό άσμα προς τη λατρεία του θεού Διονύσου (wikipedia σ' ευχαριστώ).


Μάθαμε λοιπόν για την παγκόσμια ημέρα θεάτρου, μάθαμε και από που κρατάει η σκούφια του.

Όταν όμως μιλάω για θέατρο, και μιας και θεατρολόγος δεν είμαι, μου αρέσει να μιλάω μέσα από την καρδιά μου, κι όχι απ' τις εγκυκλοπαίδειες και τα λεξικά.

Γι' αυτό θα σου θέσω το εξής ερώτημα:


Τι σημαίνει το θέατρο για σένα;


Θα μιλήσω εγώ πρώτος, για να σπάσω και το πάγο.


«Έχω κάνει μερικά χρόνια ερασιτεχνικό θέατρο. Οκ, δεν είναι κάτι τρελό. Άλλοι το σπουδάζουν και δίνουν όλη τους τη ζωή σε αυτό. Καθημερινά δίνουν "εξετάσεις" πάνω στη σκηνή, μεταδίδοντας μας, άλλες φορές με επιτυχία, άλλες φορές με μεγαλύτερη δυσκολία, τα συναισθήματα και τα διδάγματα του κάθε χαρακτήρα. Για μένα, ήταν κάτι το λυτρωτικό. Ήταν αυτό που χρειαζόμουν για να καταλάβω πως το να είμαι κλεισμένος στον εαυτό μου δεν ήταν σωτήριο, αλλά αντιθέτως μερικές φορές τοξικό. Ήταν η ψυχοθεραπεία που χρειαζόμουν (πριν τελικά ξεκινήσω την κανονική ψυχοθεαραπεία). Και ακόμα και τώρα, που πλέον (ευτυχώς για σας) δεν παίζω, αλλά παρακολουθώ κάθε μήνα τόσες και τόσες παραστάσεις, κάθε φορά που φεύγω από το θέατρο, κάτι παίρνω μαζί μου (εκτός από το πρόγραμμα της παράστασης).

Κάπως θα καταφέρει να επηρεαστεί ο τρόπος που σκέφτομαι, και κάποιο νέο μονοπάτι θα ανοιχτεί μέσα στο μυαλό μου.»


Ωραία τα italics ε; Το κάνει να φαίνεται κάπως σαν απόφθεγμα.


Ρίσκαρα λοιπόν κι έπαιξα με το χρόνο, και νομίζω πως τα κατάφερα καλά, με την αρωγή της αγαπητής μου Άντζυς Νομικού, που βρίσκεται πάντα στο πλάι του welovetheater.gr.


Ποιο ήταν το quest μου;

Ήθελα να μάθω τι είναι το θέατρο, από αυτούς που ζουν από και μέσα σε αυτό.

Ηθοποιοί μεγάλοι και μικροί, παλαιοί και νέοι, σκηνοθέτες, υπεύθυνοι δημόσιων σχέσεων.

Και τα κατάφερα!

Ο καθένας έχει κάτι διαφορετικό να πει, μα όλοι τους έχουν έναν κοινό παρονομαστή.

Την αγάπη τους για το θέατρο.


Αρκετά όμως με την τεράστια εισαγωγή μου, ξέρω πως τα παρακάτω σε ενδιαφέρουν λίγο παραπάνω από τα παραπάνω, οπότε αφήνω τα παραπάνω και προχωράω παρακάτω.

Ορίστε λοιπόν τι απάντησαν οι πρωταγωνιστές των καλύτερων παραστάσεων της φετινής σεζόν, στο ερώτημα:


Τι είναι το θέατρο για σένα;




Τάσος Χαλκιάς | Η Γυναίκα με τα Μαύρα
Τάσος Χαλκιάς

Το θέατρο είναι μια έμφυτη λειτουργία της ψυχής του ανθρώπου, απόλυτα συνυφασμένη με το καλλιτεχνικό του ένστικτο και το δημιουργικό του πνεύμα. Διεγείρεται και ξυπνά από τον ύπνο της , όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι πνίγονται από την ανάγκη να εκφράσουν συναισθήματα , σκέψεις , απόψεις κοινωνικές θέσεις και έτσι γεννιέται ο καλλιτέχνης του θεάτρου ο ηθοποιός κατ' επέκταση...η θεατρική πράξη! Το Θέατρο γεννήθηκε μέσα από τα αρχέγονα θρησκευτικά δρώμενα! Καθιερώθηκε ως καλλιτεχνικός θεσμός , από τους Αρχαίους Έλληνες Τραγικούς κυρίως μέσω θεατρικών αγώνων. Θεσμός που κρατάει εδώ και 2500 χρόνια! Είναι καταδικασμένο να ζήσει και θα ζήσει σέ όφελος τού ανθρώπινου γένους... Τουλάχιστον άλλα τόσα!


Τάσος Χαλκιάς | Η Γυναίκα με τα Μαύρα

 

Αλμπέρτο Εσκενάζη | Οι 12 Ένορκοι
Αλμπέρτο Εσκενάζη

«Το θέατρο είναι μια απέραντη θάλασσα γνώσης. Σου μαθαίνει να κολυμπάς και στα ήσυχα αλλά και στα φουρτουνιασμένα νερά της. Τα συστατικά της είναι αλληλεγγύη, σεβασμός, γενναιοδωρία ψυχική και πνευματική. Αυτά και άλλα πολλά σε οδηγούν στην γνώση κι αυτό με την σειρά του στο μονοπάτι προς την αρετή. Τα εκφραστικά σου μέσα γιγαντοντώνονται και σου δημιουργούν μια ψυχική και πνευματική ανάταση που σε κάνουν ευτυχισμένο. Κοντολογίς είναι οδηγός φωτεινής ζωής!!!»


Αλμπέρτο Εσκενάζη | Οι 12 Ένορκοι



Νίκη Παλληκαράκη | Ανάμεσα σε 2 Κόσμους
Νίκη Παλληκαράκη

«Το θέατρο για μένα είναι ο πνευματικός κι εργασιακός χώρος στον οποίο αφιερώθηκα.

Απόφαση ζωής που παραμένει ακλόνητη και από τις σημαντικότερες της ζωής μου και που του χρωστάω την πνευματική, αξιακή και προσωπική -συναισθηματική μου εξέλιξη ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη!!»


Νίκη Παλληκαράκη | Ανάμεσα σε 2 Κόσμους




 

Θανάσης Κουρλαμπάς | Ο Θάνατος του Ιβάν Ιλίτς | Η Σιωπηλή Λίμνη
Θανάσης Κουρλαμπάς

«Το θέατρο είναι

ένας μαγικός καθρέφτης στον οποίον αντανακλάται ο συναισθηματικός και

ψυχικός κόσμος του Ανθρώπου και η πορεία του στη ζωή. Αντανακλά τόσο την ίδια τη ζωή όσο και μία καλύτερη όψη της.»


Θανάσης Κουρλαμπάς | Ο Θάνατος του Ιβάν Ιλίτς | Η Σιωπηλή Λίμνη



 

Ορέστης Τρίκας | Οι 12 Ένορκοι | Ανάμεσα σε 2 κόσμους
Ορέστης Τρίκας


«Το θέατρο για εμένα ήταν αυτό που από πολύ μικρη ηλικία με συγκλόνισε και με έβαλε στον

δρόμο του. Είναι αυτό που με διαμόρφωσε και με στιγμάτισε. Είναι αυτό που με κάνει τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο στον κόσμο αλλά ταυτόχρονα έχει την δύναμη να με κατακεραυνώσει! Είναι το πιο εθιστικό ναρκωτικό του ανθρώπου που δεν θα έκοβα ποτέ!»


Ορέστης Τρίκας | Οι 12 Ένορκοι | Ανάμεσα σε 2 κόσμους


 

Μάνος Ζαχαράκος | Οι 12 Ένορκοι
Μάνος Ζαχαράκος

«Η τέχνη του θεάτρου μου έδωσε την ευκαιρία να εκφράζω σκέψεις να μεταλαμπαδεύω μηνύματα να αφυπνίζω συνειδήσεις και να έρχομαι σε επαφή με σπουδαίους συγγραφείς.

Το θεατρο με διαμόρφωσε με έκανε καλύτερο άνθρωπο μου άνοιξε ορίζοντες που δεν είχα φανταστεί ότι υπάρχουν!»


Μάνος Ζαχαράκος | Οι 12 Ένορκοι


 

Φιλίππα Κουτούπα | Ανάμεσα σε 2 Κόσμους
Φιλίππα Κουτούπα

«Το θέατρο για εμένα είναι μια συζήτηση που ρίχνει φως σε όσα έχουν πραγματικά αξία. Είτε προειδοποιώντας μέσα από τραγωδίες, είτε εμπνέοντας μέσα από έργα που μιλάνε για τον έρωτα ή για ιδανικά, είτε απλά χαρίζοντας γέλιο μέσα από κωμωδίες, το θέατρο μας βγάζει από τον αυτόματο πιλότο και μας ξανασυνδέει με την ανθρωπιά μας.»


Φιλίππα Κουτούπα | Ανάμεσα σε 2 Κόσμους





 

Τάσος Παπαδόπουλος | Οι 12 Ένορκοι
Τάσος Παπαδόπουλος

«Όλη μου η ζωή.

Γεννήθηκα μέσα στο Θέατρο Τέχνης, όλα μου τα παιδικά, εφηβικά και τα πρώτα ενήλικα μου χρόνια ήταν εκεί μέσα. Τα πάντα αφορούσαν το θέατρο και ήταν απόλυτα συνδεδεμένα με αυτό. Και τώρα συνεχίζω να υπάρχω στο θέατρο, μέσω του θεάτρου και για το θέατρο. Είναι πλέον η προέκταση του εαυτού μου, ο τρόπος ζωής και έκφρασης μου. Να επικοινωνώ τις αγωνίες μου, να αφουγκράζομαι την κοινωνία, η προσπάθεια μου να βάλω ένα κομμάτι σε ένα καλύτερο μέλλον. Ο λόγος να ξεκινάει και τελειώνει κάθε μέρα με χαμόγελο. Μέσα από δοκιμασίες, από σκληρή δουλειά, απογοητεύσεις, κατακτήσεις, κόπο, απόλαυση, χαρά, δημιουργία, ικανοποίηση. Κάνοντας αυτό που αγαπώ. Με κόστος. Που δεν θα αντάλλαζα για τίποτα άλλο.

Οπότε δεν νομίζω να είναι υπερβολή να πω ότι είναι τα πάντα για μένα.

Όλη μου η ζωή.»


Τάσος Παπαδόπουλος | Οι 12 Ένορκοι

 

Κωνσταντίνα Νικολαΐδη | Οι 12 Ένορκοι | Ο Θάνατος του Ιβάν Ιλίτς | Ανάμεσα σε 2 Κόσμους
Κωνσταντίνα Νικολαΐδη

«Το θέατρο για μένα σημαίνει μαζί. Εγώ και ο άλλος. Συν. Συνδημιουργία. Σύμπλευση. Συμβίωση.

Εν τέλει συγγένεια. Οικογένεια. Βρίσκομαι στην τρυφερή αγκαλιά του θεάτρου τα τελευταία έντεκα χρόνια και είμαι ευγνώμων γι' αυτό. Το χαίρομαι και το γιορτάζω καθημερινά -όχι μόνο σήμερα- με κάθε ανθρώπινη επαφή, με κάθε πρόβα, με κάθε παράσταση. Να ζήσει λοιπόν η μεγάλη, παγκόσμια οικογένεια του Θεάτρου!»


Κωνσταντίνα Νικολαΐδη | Οι 12 Ένορκοι | Ο Θάνατος του Ιβάν Ιλίτς | Ανάμεσα σε 2 Κόσμους





 

Δημήτρης Μανδρινός | Ανάμεσα σε 2 Κόσμους
Δημήτρης Μανδρινός

«Για εμένα το θέατρο είναι ένας τόπος και ένας χρόνος όπου άνθρωποι, θεατές και ηθοποιοί, έρχονται μαζί για να δημιουργήσουν κάτι που, αν οι ίδιοι το επιτρέψουν, θα τους κάνει να ξεχάσουν το πριν και το μετά από την παράσταση και θα συντονιστούν σε μια ιστορία κοινή, έξω από το πραγματικό, η οποία θα συμβεί μόνο για εκείνη τη στιγμή και ύστερα θα χαθεί και δεν θα υπάρχει παρά μόνο πια στη μνήμη.»


Δημήτρης Μανδρινός | Ανάμεσα σε 2 Κόσμους




 

Άντζυ Νομικού Pr & Marketing Manager
Άντζυ Νομικού

«Το θεατρο για εμένα είναι μια μικρογραφία της ζωής μας, είναι πολλά και διαφορετικά πράγματα μαζί που με ένα μαγικό τρόπο συνδέονται… Προσωπικά είναι ο ψυχολόγος μου, το λιμάνι μου, ο άνθρωπος μου, ο φίλος... που δεν με έχει προδώσει ποτέ!»


Άντζυ Νομικού Pr & Marketing Manager







 

Γεράσιμος Σκαφίδας | Οι Μάγισσες του Σάλεμ
Γεράσιμος Σκαφίδας

«Θέατρο για εμένα σημαίνει επικοινωνία, παιχνίδι, μοίρασμα συναισθημάτων, δημιουργία.

Στο θεατρο πρέπει «ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΔΕΕΣΑΙ».

Τα πράγματα συμβαίνουν σε παρόντα χρόνο. Στο «τώρα». Ζουν και πεθαίνουν την ίδια στιγμή.

Μέσα από την απόλυτη πειθαρχία βιώνεις ταυτόχρονα την απόλυτη ελευθερία. Ταξιδεύεις, αφήνεσαι, μεταμορφώνεται. Κάθε μέρα έχεις να αναμετρηθείς με τον εαυτό σου, τα συναισθήματα σου, το ρόλο. "Μπαίνεις" στα παπούτσια ενός άλλου ανθρώπου. Και αυτό είναι γοητευτικό και απελευθερωτικό.»


Γεράσιμος Σκαφίδας | Οι Μάγισσες του Σάλεμ


 

Φάνια Νταλιάνη | Συναίνεση
Φάνια Νταλιάνη

«Κρατάτε αποστάσεις...

Μην αγγίζεστε...

Αποφύγετε τις πολλές επαφές...

Κολλημένοι μπροστά σε οθόνες, απομονωμένοι στα σπίτια, δαιμονοποιώντας την αγκαλιά, το φιλί, το άγγιγμα.

Έτσι περάσαμε τα τελευταία 2 χρόνια...

Το θέατρο είναι επαφή. Δε γίνεται από απόσταση. Πρέπει να νιώθεις το κοινό και να σε νοιώθει. Τον καιρό των αποστάσεων και της μάσκας, που κρύβει το μισό μας πρόσωπο, πρέπει το θέατρο να είναι εδώ, γιατί έχει να παίξει ένα ρόλο σε αυτό: να μας θυμίζει την βαθιά ουσία της ανθρώπινης επαφής, την ανταλλαγής βλεμμάτων, του αγγίγματος του χεριού.

Να μην συνηθίσουμε, να ζούμε πίσω από οθόνες, να μη βλέπουμε θέατρο από οθόνες, να μην ξεχάσουμε την ανάγκη μας για επαφή.

Το θέατρο θα είναι πάντα εδώ γιατί οι άνθρωποι έχουν ανάγκη ο ένας την ανάσα του άλλου. Το θέατρο θα είναι εδώ, να μιλήσει για τον πανανθρώπινο πόνο. Θα παλέψει ξανά για την ανθρωπιά και τη δικαιοσύνη. Θα μιλήσει για τον πόλεμο, την καταστροφή το θάνατο την προσφυγιά. Το θέατρο ποτέ δεν σιωπά. Ακόμα και στις πιο αμήχανες στιγμές του, όταν δεν μπορεί να αρθρώσει λέξεις, βγάζει άναρθρες κραυγές θυμού και αγανάκτησης.

Ας θυμηθούμε ένα μικρό ποίημα του Μπρέχτ. “Τον καιρό της φρίκης, θα τραγουδάμε ακόμα; Ναι θα τραγουδάμε. Το τραγούδι της φρίκης”.»


Φάνια Νταλιάνη | Συναίνεση

 

erome Kaluta | Moby Dick The Musical | Mistero Buffo
Jerome Kaluta

«Για μένα Θέατρο είναι ο τρόπος που εφηύρε ο άνθρωπος για να ξεπεράσει τον φόβο του θανάτου. Κάποιοι ξεπέρασαν τον φόβο αυτόν μέσω των θρησκειών και άλλοι μέσω του θεάτρου.

Αυτό που καθιστά μαγικό τον κόσμο του θεάτρου είναι το να μπορείς να ζεις διαφορετικές ζωές και να γνωρίζεις τον εαυτό σου και άλλους ανθρώπους μέσω των ρόλων που ερμηνεύεις.»


Jerome Kaluta | Moby Dick The Musical | Mistero Buffo


 


Άννα Παρασίδου | Έλμερ ο παρδαλός ελέφαντας | Baby Shark
Άννα Παρασίδου

«Αν έπρεπε να ζωγραφίσω κάτι για να περιγράψω το θέατρο, σίγουρα θα χρησιμοποιούσα κάθε χρώμα απ' την παλέτα μου. Κάθε μέρα κι από λίγο. Μωβ, κίτρινο, πορτοκαλί, μαύρο. Θα τραβούσα γραμμές, θα έκανα σχήματα. Μεγάλα και μικρά. Χωρίς να σκέφτομαι, χωρίς να κρίνομαι, χωρίς να φοβάμαι, χωρίς να σταματάω να εκφράζομαι. Κάθε άγγιγμα του πινέλου στο χαρτί είναι και κάτι ξεχωριστό. Έτοιμη να ανακαλύψω κάθε πτυχή του εαυτού μου. Να με γνωρίσω, να με μάθω, να ακούω, να με εμψυχώνω. Να απογοητεύομαι και παράλληλα να γοητεύομαι. Κάθε μέρα να ανεβαίνω κι από ένα σκαλοπάτι. Να παρατηρώ, εμένα, τους γύρω μου. Να παίρνω πρωτοβουλίες. Να συνυπάρχω. Να σέβομαι τις ανάγκες της ομάδας. Να ρουφάω τις στιγμές σαν σφουγγάρι και να τις αδειάζω πάνω στη σκηνή. Αυτό είναι το θέατρο για μένα, η αλήθεια μου.»


Άννα Παρασίδου | Έλμερ ο παρδαλός ελέφαντας | Baby Shark


 

Νικόλας Καλιδόνης | Οι 12 Άθλοι του Ηρακλή
Νικόλας Καλιδώνης

«To θέατρο… δεν ξέρω. Έχουν ειπωθεί τόσα ανά τους αιώνες, που οι πιθανότητες να πω κάτι πρωτότυπο πρακτικά εκμηδενίζονται. Για μένα το θέατρο είναι διέξοδος, είναι η στιγμή που απεκδύομαι τον εαυτό μου, με όλα του τα βάρη, τα άγχη και τα χαρακτηριστικά και πλησιάζω κάτι άλλο. Κάτι άλλοτε κοντινό αλλά συνάμα διαφορετικό και άλλοτε κάτι εκ διαμέτρου αντίθετο. Γίνεσαι κομμάτι σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από σένα. Οι ηθοποιοί, οι θεατές, ένα κείμενο και μια αστείρευτη παλέτα συναισθημάτων, που για μια μαγική στιγμή συναντώνται, κατά τη διάρκεια της παράστασης. Είναι οι ανάσες που εντείνονται και τα καρδιοχτύπια που κάπως απόκοσμα ευθυγραμμίζονται στο συναπάντημα σκηνής και πλατείας. Είναι η παράσταση που γεννιέται μπροστά σου και κάθε φορά πεθαίνει με την ολοκλήρωσή της…. Σαν άλλος κύκλος της ζωής. Αυτός που δεν εισέρχεσαι τυχαία, αλλά συνειδητά.»


Νικόλας Καλιδώνης | Οι 12 Άθλοι του Ηρακλή


 

Σοφία Πανάγου | Ανάμεσα σε 2 Κόσμους
Σοφία Πανάγου

«Το θέατρο; Kαταφύγιο της ψυχής, απελευθέρωση, υπέρβαση , διάλειμμα για να πάρεις δύναμη, ελπίδα, δίδαγμα, χρόνο και ανασύνταξη. Αγάπη υπέρμετρη γι' αυτό το αέναο πήγαινε έλα στην κόψη της αλήθειας και του ονείρου, στο μεταίχμιο που ενώνει το τώρα με το πάντα.

Κι όσοι είναι απέναντι ως κοινό και σε μοιράζονται είναι κοινωνοί της μυσταγωγίας.

Παίρνουν μερίδιο από τη μετενσάρκωση , διαλέγουν το δικό τους ρόλο και τον παίζουν μαζί μας.

Και νιώθεις πώς δεν υπάρχει τόπος και χρόνος συγκεκριμένος. Ο καθένας μας μετεωρίζεται στο κομμάτι που διαλέγει να φορέσει ως μεταφορά.

Κι όταν τα φώτα ανάψουν, αν είσαι τυχερός να πάρεις λίγο απ' το όνειρο μαζί σου κι αν είσαι δυνατός να το κρατήσεις, προσθήκη στη ζωή, που δε γίνεται πάντα να τη διαλέγεις όπως τη θες.»


Σοφία Πανάγου | Ανάμεσα σε 2 Κόσμους


 

Αντώνης Βλάχος | Moby Dick-The Musical   
Αντώνης Βλάχος

«Το θέατρο για τον καθένα μας είναι μια πολύ διαφορετική υπόθεση, όπως και συμβαίνει με όλα εν γένει άλλωστε. Η δική προσέγγιση δε μετριέται με φιλοσοφίες η με βαρύγδουπες απόψεις περί τέχνης η περί αισθητικής και λοιπά. Το θέατρο είναι ένα υπέροχο σημείο συνάντησης ψυχών που διασκεδάζουν και υποφέρουν ταυτόχρονα. Εμπερικλείει όλες τις εκφάνσεις της ζωής σε εικονική και μη πραγματικότητα. Είναι η επανάσταση και η φυλάκιση μαζί. Όπως και από όπου το πιάσεις και το διαχειριστείς, τα ανάλογα θα βιώσεις.»


Αντώνης Βλάχος | Moby Dick-The Musical

 


Στέλιος Καλαθάς | Η φάρσα του Πιέρ Πατλέν
Στέλιος Καλαθάς

«Το θέατρο μπήκε νωρίς στη ζωή μου. Από την ηλικία των 11 πάτησα το σανίδι και άρχισα να σκέφτομαι αλλιώς τη ζωή. Θεωρώ ευλογία το να πορεύεσαι μαζί του και νιώθω ευγνωμοσύνη για όλα τα δώρα που μου ‘χει προσφέρει μέχρι τώρα. Σε προσωπικό επίπεδο μου άνοιξε νέους ορίζοντες, αλλά και μέσα από τις ομάδες της Συναισθηματικής διαλεκτικής και τις παραστάσεις που ανεβάζουμε, βλέπω και την εξέλιξη στους άλλους ανθρώπους. Το Θέατρο είναι αφορμή, είναι θεραπεία ,ανακούφιση ,είναι σπουδή ζωής και συναισθημάτων. Χρόνια πολλά στο θέατρο, Χρόνια όμορφα στους ανθρώπους που ασχολούνται μαζί του!»


Στέλιος Καλαθάς | Η φάρσα του Πιέρ Πατλέν



 

Παναγιώτα Βλαντή | Η σιωπηλή Λίμνη
Παναγιώτα Βλαντή

«Για μένα Θεατρο είναι αίσθηση ζωής, αφορμή για συνάντηση με φίλους. Μια συνάντηση με κείμενα.

Μια συνάντηση με τον ίδιο μας τον εαυτό.»


Παναγιώτα Βλαντή | Η σιωπηλή Λίμνη









 


Δημήτρης Καλαντζής | Ο Κατά Φαντασίαν Ασθενής
Δημήτρης Καλαντζής

«Το θέατρο είναι ένας πνευματικός τόπος όπου άνθρωποι συναντώνται ηθελημένα για να εμβαθύνουν την προσωπική τους καλλιέργεια, δια μέσου μίας πράξης η οποία περιλαμβάνει κάποιου είδους δράσης σε έναν χώρο, στον οποίον όλοι οι παρευρισκόμενοι - τόσο αυτοί που πράττουν όσο και αυτοί που παρακολουθούν την πράξη - βρίσκονται υπό την επιρροή του συγκεκριμένου δρώμενου. Ζητούμενο είναι, μέσω της απελευθέρωσης της φαντασίας και της ανταλλαγής της ροής της ενέργειας, οι άνθρωποι να φτάσουν σε μια μορφή επικοινωνίας που θα οδηγήσει στη μυσταγωγία.

Ένας θεσμός πολιτιστικής διαπαιδαγώγησης στον οποίον οι δημιουργοί προσπαθούν για την καλλιτεχνική ανάπλαση της ζωής, ψάχνοντας ταυτόχρονα απαντήσεις στα μεγάλα υπαρξιακά ζητήματα της ανθρωπότητας, προσφέροντας τροφή για σκέψη, ψυχική ανακούφιση και παρηγοριά για το πεπερασμένο της ζωής.

Το θέατρο υπάρχει, γιατί το έχουμε ανάγκη. Μας εκχωρεί το δικαίωμα της αντίστασης στο πεπρωμένο...»


Δημήτρης Καλαντζής | Ο Κατά Φαντασίαν Ασθενής


 

Στέλλα Κωστοπούλου | ΔΗ.ΘΕ.ΜΑ
Στέλλα Κωστοπούλου

«Το θέατρο για μένα είναι ζωή, είναι πνοή, είναι φως! Όσες δυσκολίες κι αν έχει, όσο "σκοτεινά" και μοναχικά κι αν είναι πίσω από τα φώτα, το θέατρο ήταν και θα είναι πάντα ανάγκη. Ανάγκη έκφρασης, τρόπος ύπαρξης, στάση ζωής. Ανάγκη του ανθρώπου να συνυπάρχει και να μοιράζεται, να αφήνεται να μαγευτεί, να "παραμυθιαστεί", να ζήσει 1000 ζωές σε μία!»


Στέλλα Κωστοπούλου | ΔΗ.ΘΕ.ΜΑ










 

Ευρυγένης