Tribute: Η Ηλέκτρα πανταχού, ''εκτός", αλλά και ''εντός''
- Απόστολος Ιωαννίδης
- πριν από 17 ώρες
- διαβάστηκε 3 λεπτά
Το καλοκαίρι του 2025, ο Δημήτρης Τάρλοου κλήθηκε να επωμιστεί κάτι, που δεν είχε ξανά εμπειριστεί, στη σκηνοθετική του πορεία: να σκηνοθετήσει στο θέατρο ένα έργο αρχαίου δράματος, δημιουργώντας μια παράσταση αρχαίας τραγωδίας. Το έργο ήταν η "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή και με αυτό ο γνωστός σκηνοθέτης και ηθοποιός δήλωσε το παρόν του στη θεατρική σεζόν του φετινού καλοκαιριού με μια καλοκαιρινή περιοδεία, αφετηρία της οποίας ήταν το Αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου.
Η παράσταση ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα, αλλά και την Κύπρο, σημειώνοντας εμπορική επιτυχία. Αμέσως μετά το πέρας, όμως, της καλοκαιρινής σεζόν, ο Δημήτρης Τάρλοου αποφάσισε να υλοποιήσει το εξής παράτολμο: να ανεβάσει αμέσως το ίδιο ακριβώς έργο, προσαρμοσμένο, ωστόσο, στα δεδομένα του κλειστού θεάτρου "Πορεία" για τη χειμερινή σεζόν 2025-2026. Ο σκηνοθέτης της παράστασης και καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου "Πορεία" αρνήθηκε να αφήσει προς ώρας την ιστορία της Ηλέκτρας των Ατρειδών και την κορυφαία της εκδοχή, υπογεγραμμένη από τον Σοφοκλή, δείχνοντας τη διάθεσή του να συνεχίσει τη διερεύνηση, επανεξέταση και προσήλωση, που ασκεί απέναντι στο αρχαίο αυτό κείμενο των 1.510 στίχων.
Η εν λόγω απόφαση, που, εντέλει, έλαβε το όνομα "Ηλέκτρα εντός", δεν μπορούσε παρά να κεντρίσει το ενδιαφέρον του θεατρόφιλου κόσμου, μιας και η θέαση παράστασης αρχαίου δράματος σε κλειστό χώρο απέχει παρασάγγας από τη συνήθη επαφή του κοινού με το αρχαίο δράμα, στα πλαίσια ανοιχτών, θερινών χώρων.
Μεταξύ άλλων, με σθένος ο σκηνοθέτης ανανέωσε τον θίασο, διαλέγοντας για την πλειοψηφία των ρόλων διαφορετικούς ηθοποιούς από εκείνους της καλοκαιρινής περιοδείας. Αυτήν τη φορά, στον ρόλο του Ορέστη είναι ο Κωνσταντίνος Ζωγράφος, στον ρόλο του Παιδαγωγού ο Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, ενώ τον ρόλο της Κλυταιμνήστρας επωμίστηκε η Αγλαΐα Παππά και τον ρόλο του Αιγίσθου ο ίδιος ο Δημήτρης Τάρλοου. Οι μόνοι ηθοποιοί, που κλήθηκαν να μείνουν ακέραιοι στις θέσεις τους ήταν η Λουκία Μιχαλοπούλου, ως Ηλέκτρα, η Γρηγορία Μεθενίτη, ως Χρυσοθέμιδα, ο Περικλής Σιούντας, ως Πυλάδης, αλλά και οι Ελένη Βλάχου και Ιωάννα Λέκκα, ως μέλη του χορού, ο οποίος περιορίστηκε, στη χειμερινή εκδοχή, σε διμελή. Μάλιστα, επαναδιατύπωσε συλλήβδην τη σκηνοθετική και αισθητική του προσέγγιση, δημιουργώντας, σε συνεργασία με τον σκηνογράφο και ενδυματολόγο, Πάρη Μέξη, αλλά και με τους επί σκηνής μουσικούς, Τάσο Μισυρλή και Περικλή Σιούντα, ένα πολύ πιο σκοτεινό και "απόκοσμο", σκηνικό περιβάλλον, θυμίζοντας ρετρό καμπαρέ της μεταπολεμικής εποχής. Τα σκηνικά και τα κουστούμια, ως επιλογές, εξέπεμπαν μια αισθητική, η οποία θύμιζε πολύ τη σκηνογραφική δουλειά του Τομ Σκατ στην πρόσφατη επιστροφή του μιούζικαλ "Cabaret" στο Μπρόντγουεϊ, καθώς και αντίστοιχες, σύγχρονες επαναφορές παλαιών έργων.
Με ολότελα άλλη διάθεση και ενέργεια, ο Δημήτρης Τάρλοου θέλησε να αλληλεπιδράσει εκ νέου με τη Σοφόκλεια "Ηλέκτρα", στοχεύοντας στην ανάδειξη της διαχρονικότητας όλων όσα κηρύσσει: η ανάγκη για δικαιοσύνη, η συνθετότητα και αντιφατικότητα των ανθρώπινων σχέσεων, καθώς και η τάση των ανθρώπων για αυτοδικία, εξαιτίας της απόγνωσης, στην οποία τους ωθούν οι κοινωνικές παθογένειες, είναι χαρακτηριστικά και σκέλη της τραγωδίας, που ο Τάρλοου "φωτίζει", μιας και μπορεί να τα παρατηρεί και στην εποχή του σήμερα, όπως κάθε άλλος, συνάνθρωπός του.
Το "Ηλέκτρα εντός" είναι δεδομένο ότι δείχνει ότι για τον Δημήτρη Τάρλοου και το Θέατρο "Πορεία", η ιστορία της Ηλέκτρας δεν έχει ακόμα αποπερατώσει το έργο, που είθε να προσφέρει, μέσα από τις εν λόγω παραστάσεις, και σε αυτήν την εμπειρία της επανεξέτασης των ίδιων, αλλά σε διαφορετικά μέτρα και σταθμά, δραματικών κωδίκων καλούν τους θεατές της θεατρικής σκηνής της Αθήνας.
